Partijgenoot Erik Boomsma overleden
Erik is 22 maart 1939 in Comodoro Rivadavia in Argentinië geboren en overleed 30 mei 2011 op 72 jarige leeftijd. Met zijn heengaan zijn wij een zeer waardevol partijgenoot kwijt geraakt. Wij wensen de naasten van Erik veel sterkte bij dit verlies.
Erik Boomsma is van 1994 - 2002 namens D66 en van 2006 – 2010 namens de PvdA lid van de gemeenteraad van Eemnes geweest. In 2008 en 2009 was hij door zijn ziekte soms uit de running bij commissie en raad, maar al met al heeft hij de Eemnesser samenleving 12 jaar gediend als volksvertegenwoordiger. We nemen afscheid van een woordkunstenaar, maar verder altijd een bescheiden, correcte man. Meestal zag je hem in zijn lange jas, met hoed en rugzak. Je kon hem zo uittekenen. Het afscheid dat we nemen van Erik is definitief en onomkeerbaar. Dat maakt het dan ook zo moeilijk. De dood ontneemt de gemeente en de PvdA de Erik Boomsma zoals wij hem hebben leren kennen en onze gedachten worden dan overspoeld met herinneringen aan al hetgeen dat wij met hem gedeeld hebben.
Zijn bijdrage aan de afdeling Eemnes heeft vooral te maken met ledenwerving en campagne voeren. Hij organiseerde de materialen, pamfletten, borden etc.. Aan Erik is ook te danken dat er opvolgers waren voor Ellen de Valk ( als fractievoorzitter, 2002-2010) en hemzelf.
Erik was zoals gezegd een woordkunstenaar. Een man van veel woorden en zinnen, die er steeds weer in slaagde een lange zin, met de nodige bijzinnen, bijvoeglijke naamwoorden, omhalen en tussenzinnen tot een goede einde te brengen. Wel was het zo dat daardoor veel mensen gaandeweg zijn verhaal afhaakten. Zo kon het gebeuren dat na een gloedvol betoog over de voors en tegens van het afsluiten van de Polderwegen in de commissie GROW van juni 2006, het CDA voor de zekerheid nog even vroeg waar meneer Boomsma het precies mee eens was. Terwijl Dorpsbelang dacht een medestander gevonden te hebben tegen de voorstellen van het college, maar hij bleek het college toch te steunen en wilde wat overdenkingen meegeven. Bij die gelegenheid kreeg hij het verwijt aan illusiepolitiek te doen van de nestor van de raad Van IJken. Maar ach, dromen horen nu eenmaal bij de politiek en zeker de politiek die Erik Boomsma bedreef. Het taalgebruik van Erik was karakteristiek en je moest bij zijn betogen goed luisteren, want hij zette je graag op het verkeerde been: het léék dan of hij tegen was, maar aan het eind bleek hij dan toch duidelijk voor te zijn (of omgekeerd natuurlijk).Kenmerkend voor dat dromen was zijn grote betrokkenheid bij het jeugd en jongerenwerk. Erik is een aantal jaren bestuurslid geweest van Stichting De Singel, toen bekend als Utopia, de voorloper van het huidige jongerencentrum Impuls. Het opheffen van de Stichting De Singel speet hem als oud bestuurslid daarvan dan ook zeer. De aimabele Erik Boomsma kon namelijk ook best fel zijn als hij het ergens niet mee eens was. Zo nam hij het op voor het bestuur van de Stichting De Singel die in zijn woorden ‘aan de dijk gezet waren’, waardoor de gemeente het ‘kind met badwater had weg gegooid’. Nee, de overname van het jeugd- en jongerenwerk door Versa Welzijn werd door hem zeer kritisch gevolgd. Kritisch maar ook met passie. Want in plaats van repressie moest er meer aandacht komen voor preventie en maakte hij zich hard voor een goede opvang en goede mogelijkheden voor de jeugd.
Ook was Erik zeer begaan bij het fotoproject. Een project waarbij de leerlingen van de basisscholen in Eemnes hun ergernissen en wensen op foto, knutselwerk of tekeningen presenteerden in de raadszaal. Resulterend in vier uitgekozen ontwerpen die ook daadwerkelijk gerealiseerd gaan worden en deels al zijn in Eemnes. Zijn betrokken was mede zo groot vanwege de deelname van zijn kleindochter aan dit project. Bijzonder was dan ook Erik’s rol als opa Boomsma. Wat was hij als raadslid trots op zijn kleindochter die met haar school De Hobbitstee met allerlei wilde plannen kwam voor mooie speeltoestellen. Dan zag je de warme, menselijke kant van Erik pas goed. Trots en vol vertedering.
Heel soms -zeker sinds de intrede van het dualisme- probeerde hij zijn toevoegingen kort te houden door er op te wijzen dat de raad kaderstellend is en op hoofdlijnen bestuurt. Dan had hij het over integrale oplossingen, volgden waarschuwen voor ervaringen uit het verleden en niet alles is maakbaar in onze samenleving. Erik was geen voorstander van theoretische modellen, maar wilde het liefste geen afstand tussen hetgeen op papier stond en dat wat daadwerkelijk uitgevoerd werd. Geen lange teksten, maar liever 10 of 12 actiepunten. En als je akkoord bent, dan hoef je niet altijd een heel betoog af te steken of de details na te lopen. Een simpel ‘wij zijn akkoord met het voorstel’ was voor hem ook prima.
Maar hij kon zich zoals gememoreerd ook verliezen in zaken die in het bijzonder tot hem spraken, zoals het kunst- en cultuurbeleid. Erik heeft samen met Reggie van Berkel de aanzet gegeven voor een discussie over het kunst & cultuur beleid in Eemnes en de vorming van een kunstcommissie. Hieruit is later de nota Van Koe tot Kunst ontstaan. Een nota waarmee de gemeente Eemnes de komende twee jaar tegen de trends van bezuinigingen in juist méér geld uittrekt voor kunst en cultuur. Helemaal in zijn gedachten. Jammer dat Erik als één van de aanjagers de uitvoering van de vele projecten niet meer zelf kan meemaken. Als kunstkenner huldigde hij de opvatting dat echte kunst met de loop der tijd mooier wordt, zoals de kunstwerken op onze koeienrotondes. Overigens was hij ook zelf een kunstenaar, op de piano speelde hij een vlekkeloze “für Elise” van Beethoven.
Ook bij lastige dossiers stond Erik zijn mannetje. Dossiers met veel roering in de omgeving zoals de bouw van het woonzorgcomplex aan de Raadhuislaan. Waarbij de omwonenden massaal in opstand kwamen tegen de gevreesde massaliteit van de gebouwen en het verlies aan uitzicht. Ook dan stond hij er en durfde tegen de insprekers in te gaan. Als raadslid sta je nu eenmaal voor het algemeen belang en moet je niet weglopen voor die verantwoordelijkheid, ook als het een moeilijke boodschap is. Hij had daar wel moeite mee, Erik was meer van de harmonie. Een bijzonder 'optreden' was dan ook de motie van wantrouwen die hij mede namens de PvdA indiende tegen het eind 2009 zittende college met VVD en CDA en wat leidde tot een collegewisseling. Hij had het moeilijk met de harde politieke koers die toen werd gevaren en hij vond het vreselijk dat de onderlinge verhoudingen daarna behoorlijk verstoord waren.
Andere belangrijke dossiers in zijn raadsperiode waren de invoering van de WMO, het instellen van een WMO-raad, steun voor de BEL-samenwerking. Ook voor het behoud van de buslijn 109 heeft hij zich hard gemaakt. Hij was een raadslid die niet alleen naar de commissie en raadsvergadering kwam, maar ook veelvuldig meeging op werkbezoeken en ook de raadsuitjes waren goed aan deze Bourgondiër besteed. Eemnes verliest in Erik Boomsma dan ook een betrokken en kundig oud-raadslid.
Een bijzonder optreden van hem was tijdens het afscheid van gemeentesecretaris Jaap Perfors ergens eind jaren 90. De raad verzorgde toen ook een act en Erik mocht toen zijn variant op het lied van Hans Dorrestijn over de polder van Eemnes vertolken. Hij was daar vooraf best wel zenuwachtig over, maar met de hulp van een paar neuten vooraf ging dat hem goed af. Hij liet op de aanwezigen genieten van een bijzonder geslaagd en amusant optreden.
Een belangrijk kenmerk van de stijl van Erik Boomsma was zijn correctheid en de manier waarop hij zijn boodschap over wist te brengen. Niet confronterend of verwijtend. In tegendeel. Uit de verslagen van de afgelopen jaren komt een raadslid naar voren die ook aandacht had voor hetgeen goed ging. Enkele willekeurig citaten: over de Geluidsoverlast Heidehoek: de heer Boomsma wil de wethouder graag complimenteren met het behaalde resultaat. Of wat dacht u van deze: De voorliggende notitie is een applaus waard. Of over de laatste kunstnota Van Koe tot Kunst. De heer Boomsma vindt de titel van de nota intrigerend. De nota is ambitieus, maar goed geschreven. Alles is benoemd en hij is blij met deze notitie.
Erik Boomsma was in alles een gentleman en stak zijn waardering niet onder stoelen of banken. Een beetje on-Nederlands, waar we toch liever van klagen houden, wellicht terug te voeren op zijn Argentijnse roots, dat warmbloedige.
Het feit dat Erik in Argentinië geboren was speelde een grotere rol in zijn leven dan menigeen soms dacht. In 2002 bij zijn afscheid van de raad werd door D66 in Amsterdam een Argentijnse avond georganiseerd met Argentijnse muziek, literatuur en eten. Met de musici van die avond, Argentijnen die in Amsterdam woonden, heeft hij sinds die avond contact gehouden. Overigens kon hij ook smakelijk en met veel humor vertellen over de congressen van D66 die hij samen met Henk Potman bezocht. Hoewel hij later overstapte naar de PvdA bleef hij toch een beetje een progressieve D66-liberaal. Iemand die veel kranten las en goed geïnformeerd was.
Volgens zijn laatste CV die we op het gemeentehuis konden vinden omschreef hij zichzelf als klantvriendelijk, dienstbaar en diplomatiek. Hij was graag werkzaam als gastheer met veel belangstelling voor promotie en verkoop van mooie of bijzondere producten. En als je dat dan leest dan zien wij hem zo terug bij de laatste Dijk van Kunst en Cultuur in 2009 toen zijn Imke exposeerde bij de familie Meeuwis aan de Meentweg. En wij zien hem zo voor ons. Genietend van een goed glas rode wijn, waarschijnlijk een Argentijnse Malbek, en de hele dag gastheer spelen en mensen ontvangen. Een gesprekje aanknopen. Vriendelijk, charmant en vooral helemaal in zijn element.
De PvdA-Eemnes houdt die herinnering aan hem in onze gedachten, want Erik is pas echt dood als we zijn naam niet meer noemen. Als we hem niet meer herinneren.
"Erik heb ik leren kennen toen ik in de steunfractie van de PvdA-Eemnes kwam. Hij viel meteen op door zijn weloverwogen manier van praten, de rust die hij meestal wist te bewaren, terwijl hij zich niet de mond liet snoeren. Door zijn ziekte moest hij meer afstand nemen van de politiek, verloor hij het totale overzicht en dat kostte hem moeite. Gelukkig is hij tot het laatst actief gebleven en adviseerde hij de fractie gevraagd en ongevraagd. Zijn adviezen waren altijd waardevol, ook inzake mijn persoonlijk optreden. Daarnaast was Erik een zeer innemend mens en een charmante man. Ik bewaar zeer goede herinneringen aan hem en zal die herinneringen koesteren."
Wilma
"Erik was de vriendelijkheid zelve, lachend met glimmende ogen en een eiigen gevoel voor humor. Daarnaast wist hij over werkelijk alles mee te praten, kon goed relativeren, maar wel altijd to the point.
Elk bezoek leidde altijd tot een goed gesprek en dito adviezen.
Erik was m.i. voor de PvdA vooral de ontdekker van nieuwe mensen met politiek talent zoals Wilma de Boer, Astrid Groot en Sven Lankreijer; hij streed ervoor om deze talenten hoog op de lijst op te nemen. Samen hebben we een aantal campagnes geleid. Erik zorgde steevast voor de vergunningen en zelfs bij de laatste 1e kamer verkiezingen was hij debet aan het feit dat er in Eemnes alleen van de PvdA spandoeken hingen en 3-hoeks borden onze poster toonden. Tussen de behandelingen door pakte hij zijn campagnetaken gewoon weer op en hadden we lol om (on)mogelijke ludieke acties. Een campagneleider die precies wist wanneer en waar hij dingen moest regelen. Juist op deze punten zullen we hem zeker nog flink gaan missen!"
Leon
